ریواستیگمین با کاهش تجزیه استیل‌کولین در مغز، به بهبود انتقال پیام‌های عصبی مرتبط با حافظه و عملکرد شناختی کمک می‌کند. این دارو درمان قطعی آلزایمر یا پارکینسون نیست، اما ممکن است در برخی بیماران به کنترل نسبی علائم و حفظ توانایی انجام فعالیت‌های روزمره کمک کند.
تضمین کیفیت
بررسی و کنترل نهایی توسط دکتر داروساز
حمل و نقل
ارسال اکسپرس به آدرس شما
تهران 2 الی 3 ساعت
سراسر کشور 2 الی 3 روز
اصالت کالا
دارای مجوز رسمی از سازمان غذا و دارو
کپسول اگزلون ۳ میلی گرم (Exelon 3 mg) حاوی ماده مؤثره ریواستیگمین (Rivastigmine) است؛ دارویی از گروه مهارکننده‌های کولین‌استراز که برای درمان علامتی برخی اختلالات شناختی ناشی از بیماری آلزایمر و زوال عقل مرتبط با بیماری پارکینسون تجویز می‌شود.
ریواستیگمین با کاهش تجزیه استیل‌کولین در مغز، به بهبود انتقال پیام‌های عصبی مرتبط با حافظه و عملکرد شناختی کمک می‌کند. این دارو درمان قطعی آلزایمر یا پارکینسون نیست، اما ممکن است در برخی بیماران به کنترل نسبی علائم و حفظ توانایی انجام فعالیت‌های روزمره کمک کند.
در این مقاله از داروباکس، با کاربردهای کپسول اگزلون ۳ میلی‌گرم، نحوه مصرف، عوارض جانبی، تداخلات دارویی و نکات مهم مراقبتی آشنا می‌شوید.
اگزلون نام تجاری داروی ریواستیگمین است. این دارو با مهار دو آنزیم استیل‌کولین‌استراز و بوتیریل‌کولین‌استراز، تجزیه استیل‌کولین را کاهش می‌دهد. استیل‌کولین یکی از انتقال‌دهنده‌های عصبی مهم در فرایندهای حافظه، یادگیری و ارتباط میان سلول‌های عصبی است.
در بیماری آلزایمر و زوال عقل مرتبط با پارکینسون، عملکرد برخی مسیرهای عصبی دچار اختلال می‌شود. ریواستیگمین با افزایش دسترسی استیل‌کولین می‌تواند به کاهش برخی علائم شناختی کمک کند؛ بااین‌حال، پاسخ درمانی در همه بیماران یکسان نیست.
| مشخصات دارو | توضیحات |
|---|---|
| نام تجاری | اگزلون (Exelon) |
| ماده مؤثره | ریواستیگمین |
| قدرت دارویی | ۳ میلی‌گرم در هر کپسول |
| گروه دارویی | مهارکننده کولین‌استراز |
| شکل دارویی | کپسول خوراکی |
| کاربرد | درمان علامتی برخی انواع زوال عقل |
| وضعیت مصرف | با تجویز و نظارت پزشک |
ریواستیگمین برای درمان علامتی برخی بیماران مبتلا به زوال عقل ناشی از بیماری آلزایمر یا بیماری پارکینسون استفاده می‌شود. کاربرد دقیق آن به تشخیص پزشک، مرحله بیماری و اطلاعات رسمی همان فرآورده بستگی دارد.
آلزایمر بیماری پیشرونده‌ای است که حافظه، تفکر، زبان و توانایی انجام کارهای روزمره را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. در برخی بیماران، ریواستیگمین می‌تواند به بهبود یا حفظ نسبی عملکرد شناختی کمک کند.
این دارو بیماری را درمان نمی‌کند و نباید انتظار داشت که تمام مشکلات حافظه یا رفتار را از بین ببرد. پزشک در طول درمان، میزان فایده دارو و عوارض احتمالی را ارزیابی می‌کند.
بعضی افراد مبتلا به پارکینسون، علاوه بر علائم حرکتی، به مشکلات حافظه، توجه، تفکر و سایر عملکردهای شناختی دچار می‌شوند. ریواستیگمین ممکن است برای درمان علامتی زوال عقل مرتبط با پارکینسون تجویز شود.
این کاربرد به معنای درمان مستقیم لرزش، کندی حرکت یا سایر علائم حرکتی پارکینسون نیست. انتخاب دارو باید بر اساس وضعیت شناختی و شرایط بالینی بیمار انجام شود.
مقدار مصرف ریواستیگمین باید به‌تدریج و زیر نظر پزشک تنظیم شود. کپسول ۳ میلی‌گرمی لزوماً دوز شروع درمان نیست و ممکن است پس از تحمل دوزهای پایین‌تر برای ادامه درمان تجویز شود.
در برنامه معمول درمان بزرگسالان، ریواستیگمین با دوز پایین شروع می‌شود و در صورت تحمل مناسب، پزشک ممکن است مقدار آن را با فاصله‌های زمانی مشخص افزایش دهد.
در اطلاعات رسمی کپسول خوراکی اگزلون، برنامه رایج درمان به این صورت است:
این مقادیر اطلاعات عمومی هستند و نسخه شخصی بیمار محسوب نمی‌شوند. در افراد مبتلا به مشکلات کبدی یا کسانی که عوارض بیشتری تجربه می‌کنند، ممکن است دوز پایین‌تر یا افزایش آهسته‌تر لازم باشد.
کپسول ریواستیگمین معمولاً دو بار در روز، همراه وعده صبحانه و شام مصرف می‌شود. مصرف همراه غذا می‌تواند به کاهش برخی عوارض گوارشی کمک کند.
کپسول را با آب ببلعید و از باز کردن یا خرد کردن آن خودداری کنید، مگر اینکه دستورالعمل همان فرآورده یا پزشک روش دیگری را تأیید کرده باشد.
اگر یک نوبت را فراموش کردید، معمولاً نوبت بعدی را در زمان مقرر مصرف کنید و برای جبران، مقدار دارو را دو برابر نکنید.
اگر مصرف ریواستیگمین برای بیش از سه روز متوالی متوقف شده است، بدون مشورت با پزشک درمان را با همان دوز قبلی از سر نگیرید. ممکن است لازم باشد دارو از دوز پایین‌تر شروع و دوباره به‌تدریج افزایش داده شود.
ریواستیگمین ممکن است باعث بروز عوارض گوارشی، عصبی یا عمومی شود. احتمال بروز عوارض در شروع درمان و پس از افزایش دوز اهمیت بیشتری دارد.
برخی از عوارض گزارش‌شده عبارت‌اند از:
شدت این عوارض در افراد مختلف متفاوت است. اگر تهوع، استفراغ یا اسهال ادامه‌دار باشد، خطر کم‌آبی بدن و کاهش وزن افزایش می‌یابد.
بله، کاهش اشتها و وزن از عوارض مهم ریواستیگمین هستند. این موضوع به‌ویژه در سالمندانی که از قبل وزن پایین، سوءتغذیه یا ضعف جسمی دارند اهمیت دارد.
در طول درمان بهتر است وزن بیمار به‌صورت منظم کنترل شود. اگر کاهش وزن قابل‌توجه، بی‌اشتهایی مداوم یا مشکل در خوردن ایجاد شد، پزشک باید مطلع شود.
کارشناسان ما آماده پاسخگویی به سوالات شما هستند
در صورت بروز علائم زیر، ارزیابی فوری پزشکی لازم است:
ریواستیگمین می‌تواند ضربان قلب را کاهش دهد و در برخی بیماران خطر غش یا زمین خوردن را افزایش دهد. بنابراین بروز سرگیجه شدید یا از دست دادن هوشیاری را نباید نادیده گرفت.
ریواستیگمین نباید در افرادی که به ماده مؤثره یا هر یک از اجزای فرآورده حساسیت شناخته‌شده دارند مصرف شود.
همچنین افرادی که سابقه واکنش حساسیتی پوستی شدید به چسب پوستی ریواستیگمین داشته‌اند، باید پیش از استفاده از هر شکل دارویی این موضوع را به پزشک اطلاع دهند. تصمیم درباره منع مصرف باید با توجه به سابقه واکنش و اطلاعات رسمی فرآورده انجام شود.
پیش از شروع درمان، پزشک را از بیماری‌های زمینه‌ای و داروهای مصرفی بیمار مطلع کنید. در شرایط زیر ممکن است به پایش دقیق‌تر نیاز باشد:
در بیماران مبتلا به آلزایمر، مراقب بیمار نقش مهمی در مشاهده عوارض، اطمینان از مصرف صحیح دارو و گزارش تغییرات رفتاری یا جسمی دارد.
ریواستیگمین می‌تواند با برخی داروها تداخل داشته باشد. پیش از شروع درمان، تمام داروهای نسخه‌ای، بدون نسخه و مکمل‌های مصرفی را به پزشک یا داروساز اطلاع دهید.
متوکلوپرامید برای برخی مشکلات گوارشی استفاده می‌شود. مصرف هم‌زمان آن با ریواستیگمین ممکن است احتمال عوارض حرکتی را افزایش دهد و باید از نظر ضرورت مصرف هم‌زمان بررسی شود.
این داروها برای برخی مشکلات مثانه به کار می‌روند و اثر آنتی‌کولینرژیک دارند. ممکن است اثرات ریواستیگمین را کاهش دهند یا با هدف درمانی آن تداخل داشته باشند.
ریواستیگمین می‌تواند اثر داروهای شل‌کننده عضلانی از نوع سوکسینیل‌کولین را در شرایط بیهوشی افزایش دهد. اگر بیمار قرار است جراحی یا بیهوشی داشته باشد، باید تیم درمان از مصرف ریواستیگمین مطلع شود.
مصرف هم‌زمان با داروهایی که ضربان قلب را کاهش می‌دهند ممکن است خطر کندی ضربان قلب یا غش را افزایش دهد. این تداخل به‌ویژه در سالمندان و بیماران قلبی اهمیت دارد.
در اطلاعات دارویی، تداخلات مرتبط با نیکوتین نیز مطرح شده‌اند. اگر بیمار سیگار می‌کشد یا از فرآورده‌های حاوی نیکوتین استفاده می‌کند، بهتر است پزشک از آن مطلع باشد.
نکته: فهرست بالا تمام تداخلات احتمالی را پوشش نمی‌دهد. هیچ دارویی را بدون مشورت پزشک قطع یا جایگزین نکنید.
برای نگهداری صحیح دارو، دستور روی جعبه و بروشور همان فرآورده را ملاک قرار دهید. برای کپسول‌های اگزلون، نگهداری در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی‌گراد توصیه شده است.
خیر. ریواستیگمین برای درمان علامتی به کار می‌رود و ممکن است در برخی بیماران به بهبود یا حفظ نسبی عملکرد شناختی کمک کند، اما درمان قطعی آلزایمر نیست.
نه لزوماً. درمان معمولاً با دوز پایین‌تر آغاز می‌شود و به‌تدریج افزایش می‌یابد. کپسول ۳ میلی‌گرمی ممکن است در مرحله بعدی تنظیم دوز استفاده شود. برنامه دقیق را پزشک تعیین می‌کند.
بله. کپسول خوراکی ریواستیگمین معمولاً همراه وعده صبحانه و شام مصرف می‌شود. مصرف همراه غذا می‌تواند به کاهش برخی عوارض گوارشی کمک کند.
اگر دارو بیش از سه روز متوالی مصرف نشده است، پیش از شروع مجدد با پزشک مشورت کنید. شروع دوباره با دوز قبلی ممکن است خطر عوارض را افزایش دهد و گاهی به تنظیم مجدد دوز نیاز است.
سن بالا به‌تنهایی مانع مصرف دارو نیست، اما سالمندان ممکن است به‌دلیل بیماری‌های زمینه‌ای، وزن پایین یا مصرف هم‌زمان چند دارو بیشتر در معرض عوارضی مانند کاهش وزن، کم‌آبی، سرگیجه و کندی ضربان قلب باشند. نظارت مراقب و پیگیری پزشکی اهمیت زیادی دارد.
برای استعلام قیمت و بررسی امکان تهیه کپسول اگزلون ۳ میلی‌گرم، می‌توانید درخواست محصول را در داروخانه آنلاین داروباکس ثبت کنید. موجودی، قیمت روز و امکان ادامه سفارش باید توسط داروخانه بررسی و تأیید شود.
از آنجا که ریواستیگمین دارویی نیازمند تجویز و پایش پزشکی است، هنگام تهیه آن به نام ماده مؤثره، قدرت دارویی و دستور مصرف توجه کنید. برای جایگزینی برند یا تغییر مقدار مصرف، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
کپسول اگزلون ۳ میلی‌گرم حاوی ریواستیگمین است و برای درمان علامتی برخی بیماران مبتلا به زوال عقل ناشی از آلزایمر یا پارکینسون استفاده می‌شود. این دارو با مهار آنزیم‌های تجزیه‌کننده استیل‌کولین، بر انتقال پیام‌های عصبی اثر می‌گذارد.
تهوع، استفراغ، اسهال، کاهش اشتها، کاهش وزن و سرگیجه از عوارض مهم آن هستند. تنظیم تدریجی دوز، مصرف همراه غذا، کنترل وزن و توجه به ضربان قلب می‌توانند در ایمنی درمان نقش داشته باشند. اگر مصرف دارو برای بیش از سه روز متوقف شده باشد، شروع مجدد باید با راهنمایی پزشک انجام شود.
هنوز حساب کاربری ندارید؟
ایجاد حساب کاربری
نقد و بررسی‌ها
پاکسازی فیلترهنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.