قرص دیگوکسین کرن فارما (Digoxin) یکی از داروهای کلیدی در درمان بیماری‌های قلبی است که دهه‌هاست برای مدیریت نارسایی‌های قلبی استفاده می‌شود.
تضمین کیفیت
بررسی و کنترل نهایی توسط دکتر داروساز
حمل و نقل
ارسال اکسپرس به آدرس شما
تهران 2 الی 3 ساعت
سراسر کشور 2 الی 3 روز
اصالت کالا
دارای مجوز رسمی از سازمان غذا و دارو
قرص دیگوکسین کرن فارما 0.25 میلی گرم (Digoxin Kern Pharma 0.25 mg tablet) از داروهای گروه گلیکوزیدهای قلبی است که برای درمان برخی مشکلات قلبی، از جمله بعضی موارد نارسایی قلبی و کنترل سرعت ضربان بطنی در فیبریلاسیون دهلیزی، تجویز می‌شود. این دارو بر قدرت انقباض عضله قلب و انتقال پیام‌های الکتریکی آن اثر می‌گذارد.
دیگوکسین دارویی با محدوده درمانی باریک است؛ یعنی فاصله میان مقدار مؤثر و مقدار سمی آن کم است. به همین دلیل، انتخاب دوز مناسب، بررسی عملکرد کلیه، کنترل الکترولیت‌های خون و توجه به تداخلات دارویی در طول درمان اهمیت زیادی دارد.
دیگوکسین با مهار آنزیم سدیم ـ پتاسیم آدنوزین تری‌فسفاتاز (Na⁺/K⁺-ATPase) در سلول‌های عضله قلب، به افزایش کلسیم درون سلولی و تقویت انقباض قلب کمک می‌کند. همچنین، از طریق اثر بر سیستم عصبی خودکار و گره دهلیزی‌بطنی، می‌تواند انتقال پیام‌های الکتریکی از دهلیزها به بطن‌ها را کندتر کند.
این اثرها باعث می‌شوند دیگوکسین در شرایط خاص به بهبود عملکرد قلب یا کنترل سرعت ضربان بطنی کمک کند. بااین‌حال، این دارو برای همه بیماران قلبی مناسب نیست و جایگزین سایر درمان‌های استاندارد نارسایی قلبی محسوب نمی‌شود.
دیگوکسین ممکن است در برخی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، به‌ویژه در شرایط منتخب و با وجود درمان‌های دیگر، برای بهبود علائم و کاهش برخی مراجعات بیمارستانی مرتبط با نارسایی قلبی تجویز شود.
این دارو می‌تواند قدرت انقباض قلب را افزایش دهد، اما ثابت نشده است که به‌طور کلی طول عمر بیماران مبتلا به نارسایی قلبی را افزایش دهد. انتخاب آن به وضعیت قلب، علائم، عملکرد کلیه و داروهای مصرفی بیمار بستگی دارد.
فیبریلاسیون دهلیزی نوعی اختلال ریتم قلب است که در آن دهلیزها فعالیت الکتریکی نامنظم دارند. دیگوکسین می‌تواند انتقال پیام‌های الکتریکی به بطن‌ها را کند کند و به کنترل سرعت ضربان بطنی کمک کند.
این دارو لزوماً ریتم قلب را طبیعی نمی‌کند و میزان اثربخشی آن در کنترل ضربان هنگام فعالیت بدنی ممکن است محدود باشد. پزشک با توجه به شرایط بیمار، دیگوکسین را به‌تنهایی یا همراه داروهای دیگر انتخاب می‌کند.
دوز دیگوکسین باید به‌صورت فردی تعیین شود. عواملی مانند سن، وزن بدون چربی، عملکرد کلیه، وضعیت قلب و داروهای هم‌زمان بر مقدار مناسب آن تأثیر می‌گذارند.
نکات مهم هنگام مصرف عبارت‌اند از:
نکته مهم: دوز مناسب دیگوکسین را نمی‌توان صرفاً بر اساس نام دارو تعیین کرد. قدرت قرص و شرایط بیمار باید بررسی شود؛ از مصرف دوز تجویزشده برای فرد دیگر خودداری کنید.
عوارض دیگوکسین ممکن است در اثر حساسیت فردی، افزایش سطح دارو در خون یا اختلال در تعادل الکترولیت‌ها رخ دهند. برخی از عوارض مهم عبارت‌اند از:
این علائم همیشه به معنای مسمومیت با دیگوکسین نیستند، اما به‌ویژه در صورت شروع جدید یا تشدیدشدن، باید جدی گرفته شوند.
مسمومیت با دیگوکسین می‌تواند جدی و حتی تهدیدکننده زندگی باشد. احتمال بروز آن در سالمندان، افراد کم‌وزن، بیماران مبتلا به نارسایی کلیه و افرادی که دچار اختلالات الکترولیتی هستند، بیشتر است.
نشانه‌های احتمالی مسمومیت عبارت‌اند از:
کارشناسان ما آماده پاسخگویی به سوالات شما هستند
در صورت مشاهده این علائم، به‌ویژه نامنظمی ضربان قلب، غش یا گیجی شدید، فوراً به مراکز درمانی مراجعه کنید. اگر احتمال مصرف بیش‌ازحد دارو وجود دارد، حتی در صورت نداشتن علائم نیز ارزیابی فوری پزشکی لازم است.
دیگوکسین برای همه بیماران مناسب نیست. حساسیت شناخته‌شده به دارو و فیبریلاسیون بطنی از موارد منع مصرف مهم هستند. همچنین، در شرایط زیر ارزیابی دقیق پزشکی ضرورت دارد:
اگر بیماری قلبی، کلیوی یا تیروئیدی دارید، پیش از شروع درمان پزشک را مطلع کنید.
دیگوکسین با داروهای متعددی تداخل دارد. بعضی داروها سطح آن را در خون افزایش می‌دهند و برخی دیگر ممکن است خطر کندی ضربان قلب یا اختلالات ریتم را بیشتر کنند.
نمونه‌هایی از تداخلات مهم عبارت‌اند از:
این فهرست کامل نیست. پیش از مصرف هر داروی جدید، مکمل یا فرآورده گیاهی، با پزشک یا داروساز مشورت کنید. فاصله‌گذاری زمانی به‌تنهایی همه تداخلات دیگوکسین را برطرف نمی‌کند.
پایش منظم برای مصرف ایمن این دارو اهمیت دارد. پزشک ممکن است بر اساس وضعیت بیمار، موارد زیر را بررسی کند:
زمان نمونه‌گیری خون برای اندازه‌گیری سطح دیگوکسین اهمیت دارد و باید مطابق دستور پزشک یا آزمایشگاه انجام شود. نتیجه آزمایش نیز باید در کنار علائم بیمار و سایر یافته‌ها تفسیر شود؛ یک عدد به‌تنهایی همیشه برای تشخیص مسمومیت کافی نیست.
دیگوکسین می‌تواند انتقال پیام الکتریکی از دهلیزها به بطن‌ها را کند کند و در برخی بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی سرعت ضربان بطنی را کنترل کند. این اثر به معنای بازگرداندن قطعی ریتم طبیعی قلب نیست.
در برخی بیماران منتخب، دیگوکسین می‌تواند علائم نارسایی قلبی را بهبود دهد و احتمال برخی بستری‌های مرتبط را کاهش دهد. بااین‌حال، برای همه بیماران مناسب نیست و باید در کنار برنامه درمانی متناسب با شرایط فرد استفاده شود.
دیگوکسین عمدتاً از طریق کلیه‌ها دفع می‌شود؛ بنابراین، کاهش عملکرد کلیه می‌تواند باعث تجمع دارو و افزایش خطر مسمومیت شود. به همین دلیل، عملکرد کلیه باید بررسی شود و دوز در صورت نیاز تنظیم گردد.
بله. تاری دید یا تغییر در ادراک رنگ‌ها، از جمله مشاهده هاله‌های زرد یا سبز، ممکن است از نشانه‌های مسمومیت باشد. در صورت بروز این علائم، سریعاً با پزشک تماس بگیرید.
دوز فراموش‌شده را با دوبرابرکردن نوبت بعدی جبران نکنید. دستورالعمل بروشور را دنبال کنید و در صورت تردید از پزشک یا داروساز راهنمایی بگیرید.
قرص دیگوکسین کرن فارما از داروهای قلبی با محدوده درمانی باریک است که برای برخی موارد نارسایی قلبی و کنترل سرعت ضربان بطنی در فیبریلاسیون دهلیزی استفاده می‌شود. این دارو می‌تواند قدرت انقباض قلب را افزایش دهد، اما مصرف آن به انتخاب دقیق دوز و پایش منظم نیاز دارد.
تهوع، کاهش اشتها، اختلالات بینایی، کندی ضربان و نامنظمی قلب از علائم مهمی هستند که نباید نادیده گرفته شوند. بررسی عملکرد کلیه، پتاسیم و منیزیم خون و تداخلات دارویی، نقش مهمی در کاهش خطر مسمومیت دارد.
هنوز حساب کاربری ندارید؟
ایجاد حساب کاربری
نقد و بررسی‌ها
پاکسازی فیلترهنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.